تبلیغات
معراج السعاده - مطالب آشنایى با فرق و مذاهب اسلامى
معراج السعاده
صفحه نخست       پست الکترونیک          تماس با ما              ATOM            طراح قالب
گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من

آشنایی اجمالی با فرقه های شیعه

مهم ترین فرقه های شیعه، در دو قرن اول و دوم انشعاب یافته اند و با پایان یافتن قرن دوم جدایی قابل ملاحضه ای در شیعه رخ نداده است لذا اصحاب ملل و نحل، در مقابل واقفیه، به شیعیان امامی كه قائل به امامت امام رضا ـ علیه السّلام ـ شدند، قطعیه و اثنا عشریه گفته اند كه به امامت امام رضا ـ علیه السّلام ـ و امامان بعد از او تا امام عصر ـ علیه السّلام ـ قائل اند.[1] البته در قرن اول هجری هم تا سال 61 هجری، یعنی تا شهادت امام حسین ـ علیه السّلام ـ، انشعابی در تشیع رخ نداده است؛ اگرچه شهرستانی فرقه غلات سبئیه را انشعابی از شیعه می داند كه در عصر حضرت امیر ـ علیه السّلام ـ رخ داده است.[2] در حالی كه در اصل وجود شخصی به نام ابن سباء تردید است.[3] با این حال به گفته رجال كشی، عده ای غالی در زمان علی ـ علیه السّلام ـ بوده اند كه آن حضرت آنان را امر به توبه كرده و چون توبه نكرده اند، ‌اعدامشان كرده است.[4]

بقیه در ادامه مطلب...



ادامه مطلب


نوع مطلب : آشنایى با فرق و مذاهب اسلامى، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
چهارشنبه 10 اسفند 1390

آداب و رسوم اهل حق 

یكى از آداب اهل حق كه به دستور سلطان رایج گردید، سرسپردگى است . پیروان اهل حق باید یكى از خاندانهاى یازده گانه را انتخاب كرده و در آن سرسپرده شوند. براى سرسپردگى مراسم خاصى با حضور پیر و دلیل خاندان اجرا مى شود. سرسپردگى به اندازه اى واجب شمرده شده كه خود سلطان اسحاق براى انجام سرسپردگى پیر بنیامین را به پیرى و داود را به دلیلى انتخاب كرد و مراسم سرسپردگى را در حضور آنان انجام داد.
از دیگر آدابى كه سلطان اسحاق آن را راى ساخت گرفتن سه روز روزه است . بر هر فرد اهل حق واجب است سه روز از دوازدهم چله بزرگ زمستان تا چهاردهم آن را روزه بگیر و روزه پانزدهم روز عید سلطان و جشن حقیقت است . البته پارسان پس از روز پانزدهم نیز سه روز دیگر را روزه مى گیرند.
از دیگر مراسم ابداعى سلطان ، مراسم جمخانه است . گروه یارستان هر هفته باید در محلى جمع شوند و با مراسم خاصى سرگرم عبادت و خواندن اوراد و اذكار گردند. عده حاضر را جم یا جمع و محل اجتماع را جمخانه یا جمخانه گویند وارد شدن به جمخانه مراسم خاصى دارد(216)

بقیه در ادامه مطلب...



ادامه مطلب


نوع مطلب : آشنایى با فرق و مذاهب اسلامى، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
پنجشنبه 4 اسفند 1390

شیعه 

شیعه در لغت ، به معناى پیروان و یاران است و بر مفرد و تثنیه و جمع و نیز بر مذكر و مؤ نث به طور یكسان اطلاق مى شود.(64) در اصطلاح ، شیعه به پیروان على علیه السلام گفته مى شود كه معتقد به امامت و خلافت بلافصل او از طریق ((نصب )) و ((نص )) پیامبر اكرم صلى الله علیه و آله هستند.(65)
درباره زمان پیدایش شیعه سخنان بسیارى گفته اند، اما به نظر مى رسد شیعه ، به همان معناى مذكور، در زمان پیامبر صلى الله علیه و آله نیز مطرح بوده است و تعبیر ((شیعة على )) بارها در سخنان آن حضرت به كار رفته است . البته وضعیت شیعه در زمانهاى مختلف به یك صورت نبوده است . اما عنصر اساسى براى تشیع كه اعتقاد به امامت على علیه السلام از طریق نص است از ابتداى اسلام و در همه دوره ها در میان شیعه دیده مى شود.

فرقه هاى شیعه

در كتب فرق و مذاهب ، فرقه هاى متعددى براى شیعه ذكر شده كه اكثرا جعلى است ، و تنها فرقه هاى مهم موجود شیعه سه فرق امامیه ، زیدیه و اسماعیلیه هستند

بقیه در ادامه مطلب...


ادامه مطلب


نوع مطلب : آشنایى با فرق و مذاهب اسلامى، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
پنجشنبه 4 اسفند 1390

علل پیدایش فرقه هاى اسلامى  

مساءله علل پیدایش مذاهب از مباحث مهم علم مذاهب و فرق است . در بحث از هر فرقه ابتدا چگونگى پیدایش آن مطرح مى شود. دقت در این مباحث مى تواند در یافتن علل كلى پیدایش فرق اسلامى مفید باشد. اگر اختلاف بر سر معارف اعتقادى دین وجود نمى داشت ، فرق و مذاهب اعتقادى نیز پدید نمى آمدند. بنابراین بحث بر سر علل پیدایش مذاهب به بحث در باب علل پیدایش این اختلافات باز مى گردد.
در زمان حیات پیامبر اكرم صلى الله علیه و آله اختلافات اعتقادى در میان امت اسلامى پدید نیامد؛ اما پس از رحلت ایشان ، بلكه از همان روز، اختلاف بر سر خلافت و امامت ، امت اسلام را به دو شاخه شیعه و سنى تقسیم كرد. بنابراین خلاء حجیت و رهبر اعتقادى مورد قبول همه مسلمین ، نخستین دلیل اختلافها و پیدایش مذاهب اسلامى است .

دومین عامل اختلاف تعصبات قبیله اى است . تعصب به طور كلى یكى از ریشه هاى اختلاف است

سومین عامل اختلاف ، پیروى از اهوا و گرایش به منافع مادى و لجاجت مى باشد. قرآن كریم در آیات متعدد علت راه نیافتن انسانها به حقیقت را رزایل اخلاقى مانند هواى نفس ، قساوت قلب ، كبر و استكبار، بخل و برترى جویى و نیز ارتكاب معاصى همچون ظلم و فسق مى داند. (5)

چهارمین عامل ، فتوحات مسلمانان و گسترش حوزه جغرافیایى اسلام بود كه باعث گردید پیروان ادیان و عقاید دیگر به تدریج وارد حوزه حكومت اسلامى شوند. دسته اى از این افراد كه مسلمان شده بودند، به طرح مسائل و مشكلات خود براى مسلمانها مى پرداختند، و آنها كه بر دین خود باقى مانده بودند در این مسائل با مسلمانان مجادله مى كردند.






نوع مطلب : آشنایى با فرق و مذاهب اسلامى، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
پنجشنبه 4 اسفند 1390

اشاعره 

اشاعره نامى است براى پیروان ابوالحسن اشعرى (260 - 324 ه‍ق ). همان گونه دیدیم ، پیدایش مذهب اعتزال ، تا حدى بازتاب دو جریان متضاد خوارج و مرجئه در مساءله ایمان و عمل و حكم مرتكب كبیره بود. اما ابوالحسن اشعرى ، در صدد یافتن راهى میان روش افراطى معتزله در استفاده از عقل و تفریطگرایى در عقل از سوى اهل حدیث بود. در سده دوم هجرى ، این دو جریان فكرى در امت اسلام رو به گسترش و در تقابل با یكدیگر بودند: جریان اول ، بر عقل به عنوان منبعى مستقل براى عقاید و نیز روشى براى دفاع از اسلام تاءكید مى كرد و در به كارگیرى آن به افراط مى گرایید. از سوى دیگر، جریان دوم منكر هر گونه استفاده از عقل در عقاید بود و ظواهر نقل را بدون هر گونه تحلیل و تفكر، به عنوان تنها ملاك و مدرك در معارف دینى اعلام مى كرد. در گیرودار مبارزه این دو جریان فكرى ، مذهب اشعرى در اوایل سده چهارم هجرى در پوشش دفاع از عقاید اهل حدیث و در عمل به منظور تعدیل این دو جریان و نشان دادن راه میانه و معتدل و موافق با عقل و نقل پا به میدان گذاشت .






نوع مطلب : آشنایى با فرق و مذاهب اسلامى، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
پنجشنبه 4 اسفند 1390

اهل الحدیث

اهل حدیث در اصل یك جریان فقهى بود كه تنها به ظواهر قرآن و حدیث تكیه مى كردند و عقل را مطلقا انكار مى نمودند. در راءس آنها مالك بن انس ، محمد بن ادریس شافعى و احمد بن حنبل قرار داشتند.
2. اهل حدیث همان شیوه فقهى را در عقاید هم به كار گرفتند و مخالف هر گونه بحث عقلى پیرامون احادیث اعتقادى بودند و در نتیجه علم كلام را از اساس انكار كردند. آراى احمد بن حنبل در این زمینه بیش از دیگران در میان اهل سنت تاءثیر داشته است .
3. برخى از اعتقادات اهل حدیث كه در اعتقادنامه احمد بن حنبل آمده بدین شرح است : (الف ) ایمان ، قول - عمل و نیت است و قابل ازدیاد و نقصان است و در آن استثنا وجود دارد.
(ب ) هر چه در جهان رخ مى دهد به قضا و قدر الهى است . انسان در هیچ فعلى از خود اختیارى ندارد.
(ج ) جهاد، نماز جمعه و عیدین و حج ، تنها همراه با امام پذیرفته است .
د)تكفیر مسلمان به خاطر گناه جایز نیست .
ه‍)قرآن ، كلام خداست و مخلوق نیست .






نوع مطلب : آشنایى با فرق و مذاهب اسلامى، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
پنجشنبه 4 اسفند 1390

اهل سنت 

واژه ((اهل سنت )) به معنا پیرو یا پیروان سنت (قول ، فعل و تقریر) پیامبر اسلام صلى الله علیه و آله است . البته این مفهوم به خودى خود شامل همه مسلمانان مى شود چرا كه اولین نشانه مسلمانى ، پیروى از پیامبر اسلام صلى الله علیه و آله مى باشد. اما این كلمه در اصطلاح ، معناى خاص خود را دارد كه یكى از شایعترین آنها، معنایى است كه در مقابل اصطلاح شیعه به كار مى رود. به این معنا، اهل سنت شامل فرقه هایى مى شود كه معتقد به وجود نص بر امام و خلیفه رسول خدا نیستند و تعیین خلیفه و امام را بر عهده مسلمانان و به انتخاب مردم مى داننند. بر این اساس ، همه فرقه هاى مسلمان غیر از فرقه هاى شیعه از فرق اهل سنت به شمار مى روند. بنابراین ، اهل سنت شامل معتزله و خوارج نیز مى شود. اما برخى از مصنفان كتابهاى ملل و نحل كه خود از طرفداران فرقه هایى چون اهل حدیث و اشاعره هستند، اهل سنت را به گونه اى تفسیر مى كنند كه تنها شامل جریان غالب اهل سنت گردد، یعنى جریانى كه با اهل حدیث آغاز مى شود و با مذهب اشعرى و ماتریدى ادمه مى یابد. به این منظور عقاید مشترك میان این فرقه هاى به عنوان ملاكهاى اهل سنت بودن ذكر مى گردد.
ظاهرا هدف از این تفسیر كه خالى از تكلف هم نیست ، خارج كردن گروه هایى چون معتزله ، خوارج و مرجئه از اصطلاح اهل سنت است تا به این وسیله معتقدات فرقه خویش را به عنوان فرقه اى راست كیش و اهل نجات و بدون اختلافات جدى نشان دهند.(139)






نوع مطلب : آشنایى با فرق و مذاهب اسلامى، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
پنجشنبه 4 اسفند 1390

جبریه و جهمیه

جبر در اصطلاح علم فرق و مذاهب ، به معناى نفى فعل اختیارى از انسان و انتساب همه افعال به خداست . شهرستانى ضمن بیان این مطلب ، جبریه - یعنى طرفداران عقیده جبر- را داراى اصنافى مى داند كه از آن جمله جبریه خالصه و جبریه متوسطه هستند. گروه نخست براى انسان هیچ گونه قدرت و عملى قائل نیستند و تمام افعال انسان را به خدا نسبت مى دهند. گروه دوم براى آدمى قدرتى را اثبات مى كنند اما قدرت را در فعل او مؤ ثر نمى دانند. (57)






نوع مطلب : آشنایى با فرق و مذاهب اسلامى، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
پنجشنبه 4 اسفند 1390

قدریه

در احادیث ، قدریه از سوى پیامبر اكرم صلى الله علیه و آله و اهل بیت علیه السلام ، سخت مورد مذمت قرار گرفته اند و آنان را محبوس امت خوانده اند. (43) از سوى دیگر، در همین احادیث قدریه بر دو گروه مختلف اطلاق شده است : گاه بر معتقدین به قضا و قدر الهى در افعال انسان و گاه بر منكرین قضا و قدر الهى در افعال انسان یا قاتلین به قدرت و اختیار مطلق انسان در افعالش . (44) این مساءله باعث شده است كه هر دو گروه مذكور دیگرى را قدریه بخوانند و احادیث وارد شده را ناظر به مخالفان خود بدانند. (45) به نظر مى رسد كه در آغاز واژه قدریه بیشتر بر طرفداران قدر الهى اطلاق مى شده است اما رفته رفته این اسم درباره منكران قدر الهى رواج یافت . از این رو، در كتابهاى مذاهب و فرق نیز به همین معناى دوم به كار رفته است و امروزه نیز وقتى قدریه گفته مى شود همین مذهب و فرقه به ذهن متبادر مى شود. بنابراین سبب اختلاف روایات در مفهوم قدریه همین تحول معنایى آن در طول قرون اولیه بوده است . به هر حال ، در كتاب حاضر نیز قدریه به معناى دوم ، یعنى منكران قدر و طرفداران آزادى مطلق انسان (مفوضه ) اطلاق مى گردد.






نوع مطلب : آشنایى با فرق و مذاهب اسلامى، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
پنجشنبه 4 اسفند 1390

معتزله

اعتزال به معناى ((كناره گیرى )) است . در فرهنگ اسلام ، دو گروه به این نام خوانده شده اند. بنابر آنچه نوبختى آورده است ، نام معتزله نخستین بار بر یك گروه سیاسى اطلاق شد. بر طبق این گزارش ، پس از آنكه امام على علیه السلام به خلاف رسید، عبدالله بن عمر، محمد بن مسلمه انصارى ، اسمامة بن زید و سعد بن ابى و قاص از امام كناره گیرى كرده ، از ستیز با او و نیز از همراهى و حمایت وى در جنگها خوددارى كردند. این دسته را معتزله خواندند و دلیل این نامگذارى ، كناره گیرى آنان از امام و امت اسلامى بود.(140) برخى معتزله سیاسى را كناره گیران از امام حسن علیه السلام و معاویه دانسته اند.(141) گروه دیگرى كه به معتزله معروف شدند، دسته اى از متكلمان به پیشوایى واصل بن عطا (80 - 131 ه‍ ق ) بودند. این گروه همان معزله معروف هستند و سخن ما در اینجا درباره همین فرقه كلامى است . درباره سبب نامیده شدن این گروه به معتزله سخنها گفته اند. برخى معتقدند كه این نام برخاسته از اعتزال و كناره گیرى واصل بن عطا از مجلس درس حسن بصرى است .(142) برخى دیگر اعتزال واصل بن عطا از امت اسلام و مذاهب اسلامى زمان او را سبب این نامگذارى مى دانند.(143) در هر دو صورت ، این نكته مسلم است كه اعتزال واصل درباره ایمان و كفر مرتكب كبیره بوده است . البته وجوه دیگرى نیز براى این نامگذارى بیان كرده اند.(144)






نوع مطلب : آشنایى با فرق و مذاهب اسلامى، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
پنجشنبه 4 اسفند 1390

مرجئه

كمله ((ارجاء)) در لغت عرب دو معنا دارد: تاءخیر انداختن و امید دادن .(26) اطلاق اسم مرجئه یا مرجیه بر گروهى خاص به معناى نخست از آن روست كه آنان عمل را از ایمان مؤ خر مى دانستند و معتقد بودند كه عمل از حیث رتبه بعد از ایمان بوده و داخل در حقیقت ایمان نیست . اما اطلاق این اسم بهه معناى دوم از آن روست كه معتقد بودند معصیت به ایمان ضرر نمى زند، همان گونه كه با وجود كفر طاعت فایده اى ندارد. بنابراین مرجده به مؤ منین امید مى دادند كه اگر گناهانى را انجام دهند ممكن است بخشیده شوهد. برخى گفته اند مراد از ارجاء، تاءخیر انداختن حكم مرتكب كبیره تا روز قیامت است ، یعنى در دنیا نباید درباره آنان قضاوت كرد و آنها را اهل بهشت یا جهنم دانست . برخى دیگر ارجاء را به معناى تاءخیر انداختن قضاوت درباره حق یا باطل بودن امام على علیه السلام و عثمان و طلحه و زبیر، و به طور كلى گروههایى كه بعد از دو خلیفه اول با یكدیگر درگیر شدند، تا روز قیامت مى دانند. همچنین گفته شده ارجاء به معناى مؤ خر دانستن امامت على علیه السلام از خلفاى سه گانه است . بر طبق این نظر مرجئه و شیعه در مقابل یكدیگر قرار مى گیرند.(27)






نوع مطلب : آشنایى با فرق و مذاهب اسلامى، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
پنجشنبه 4 اسفند 1390

خوارج

در اثناى جنگ صفین كه میان امام على علیه السلام و معاویه در سالهاى 36 و 37 ق . درگرفت ، اختلافى در سپاه امام على علیه السلام رخ داد كه مبداء پیدایش فرقه اى به نام خوارج گردید.
هر چند در آغاز به نظر مى رسید كه خوارج صرفا فرقه اى سیاسى - نظامى هستند، اما در ادامه به یك فرقه اعتقادى - مذهبى تبدیل شدند. دلیل این تحول این بود كه آنها سعى كردند تا كار خویش را توجیه دینى كنند. ماجرا از این قرار بود كه سپاه معاویه پس از آنكه در آستانه شكست قرار گرفت ، به پیشنهاد عمروعاص قرآنها را بالاى نیزه ها برد و خواست تا قرآن را به حكمیت بپذیرد. امام ابتدا این پیشنهاد را حیله و نیرنگ دانست و آن را نپذیرفت ، اما با اصرار گروه زیادى از سپاه خویش و تهدید آنها به خروج بر امام ، به پذیرش حكمیت تن در داد و عبدالله بن عباس را به نمایندگى خود براى حكمیت معرفى كرد. اما همان گروه از سپاه امام نمایندگى ابن عباس را نپذیرفتند و ابوموسى اشعرى را معرفى كردند كه باز امام مجبور به پذیرش ‍ سخن آنها شد و مقرر گردید نمایندگان دو طرف قرآن را بررسى كرده و نظر خود را درباره جنگ دو طرف بیان كنند و تا آن زمان آتش بس برقرار باشد. این مطالب در یك قرارداد تحریر شد و در ماه صفر سال 37 به امضاء طرفین رسید.
پس از امضاى قرارداد همان گروه از سپاه امام كه او را وادار به پذیرش ‍ حكمیت و داورى ابوموسى اشعرى و قرارداد آتش بس كرده بودند، از امام خواستند تا قرارداد مذكور را نقض و به سپاه معاویه حمله كند. دلیل آنها این آیه قرآن بود كه ((ان الحكم الا لله ؛ حكم و داورى تنها از آن خداست )) (انعام : 57).

بقیه در ادامه مطلب ...



ادامه مطلب


نوع مطلب : آشنایى با فرق و مذاهب اسلامى، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
پنجشنبه 4 اسفند 1390

وهابیت

در مباحث قبل دیدیم كه اهل احدیت و در راءس آنها احمد بن حنبل تنها به جمع آورى احادیث مى پرداختند و مخالف هر گونه تعقل و تكلم پیراممون آیات و احادیث اعتقادى بودند. با ظهور اشعرى ، این روش تعدیل شد و تعقل نه به عنوان روش كشف حقایق بلكه به منظور دفاع از معارف حدیثى به كار گرفته شد. بدینسان اشعرى بر خلاف اهل حدیث و حنابله كه مخالف علم كلام بودند، این علم را پذیرفت و حتى كتابى در دفاع از آن نگاشت . با طهور اشعرى به تدریج بیشتر علماى اهل سنت از روش او پیروى كردند و پس از چندى ، مذهب اشعرى ، مذهب رسمى اهل سنت در مباحث اعتقادى گردید. (191) اما هنوز هم روش احمد بن حنبل در میان اهل سنت طرفدارانى داشت و از این رو گاه میان حنابله و اشاعره منازعاتى رخ مى داد. این وضعیت ادامه داشت تا اینكه در قرن هشتم ، احمد بن تیمیه حرانى دمشقى (661-728 ق ) ظهور كرد و درصدد ترویج مذهب حنابله برآمد. ابن تیمیه مانند حنابله ، علم كلام را مردود دانست و متكلمان را اهل بدعت معرفى كرد.(192) در مساءله صفات خدا، او مانند حنابله صفات خبریه را بدون هر گونه تاءویل و توجیه پذیرفت و به طور كلى هر گونه عقل گرایى را محكوم كرد. ابن تیمیه علاوه بر حمایت از روش و عقاید اهل حدیث ، عقاید جدیدى را نیز اضافه كرد كه قبلا سابقه نداشت .

بقیه در ادامه مطلب...



ادامه مطلب


نوع مطلب : آشنایى با فرق و مذاهب اسلامى، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
پنجشنبه 4 اسفند 1390

اهل حق و نصیریه-على اللهى 

اهل حق ، على اللهى ، سر سپردگان ، یارسان ، غلات ، نصیریه ، علویان و...نامهایى است براى افداد و گروههایى كه در مورد امام على علیه السلام راه غلو را پیموده اند و او را به درجه خدایى رسانیده اند و براى خود آداب و رسون خاص وضع كرده اند. برخى از این گروهها حتى درباره رؤ ساى خود نیز غلو مى كنند. در كشور ایران درباره این گروهها معمولا از اسامى اهل حق و على اللهى استفاده مى شود، گرچه خود آنها ترجیح مى دهند كه بر آنان اهل حق اطلاق شود و كلمات على اللهى و غلات خوشایندشان نیست . در تركیه به این گروه بكتاشى و علوى و در سوریه نصریه و علویان مى گویند.
پیروان این مذاهب در كشورهاى ایران ، عراق ، تركیه ، آلبانى ، سوریه ، افغانستان و كشورهاى آسیاى میانه پراكنده شده اند. در ایران اكثر اهل حق در استان كرامنشاه زندگى مى كنند هر چند در مناطق دیگر نیز طوایفى از اهل حق وجود دارند.(208)






نوع مطلب : آشنایى با فرق و مذاهب اسلامى، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
پنجشنبه 4 اسفند 1390

عقاید وهابیت  

وهابیان از جهتى شبیه خوارجند. خوارج بر اساس تلقى خاصشان از ایمان و كفر، دیگر مسلمانان را كافر و مشرك مى دانستند. وهابیه نیز بر اساس تلقى خاصشان از توحید، بسیارى از آداب اسلامى را شرك و كفر مى دانند و در نتیجه معتقدان و عمل كنندگان به این آداب را كه همه مسلمانان غیر وهابى هستند، مشرك و كافر مى دانند.
اگر بخواهیم عقاید وهابیان را بیان كنیم بیشتر باید بر نفى و انكار آنها تاءكید بورزیم ، به دیگر سخن ، عقاید آنه عمدتا نفى عقاید و اعمال دیگر مسلمانان و اتهام شرك به دیگران است . از جمله مواردى كه وهابیان آنها را شكر مى دانند عبارت اند از: توسل به اولیاى الهى و طلب شفاعت از آنان ، سفر به قصد زیارت قبر پیامبر صلى الله علیه و آله و اهل بیت علیه السلام تبرك و استشفاء به آثار اولیاى خدا، تعمیر و زیارت قبور اولیاى الهى و ساختن مسجد در كنار قبور و نذر بر اهل قبور، و خداوند را به حق و مقام اولیایش سوگند دادن و اعتقاد به سلطه غیبى آنان .



ادامه مطلب


نوع مطلب : آشنایى با فرق و مذاهب اسلامى، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
پنجشنبه 4 اسفند 1390

نصیریه و علویون  

درباره فرقه نصیریه مطالب مختلف و گاه متعارض بیان شده است . شهرستانى نصیریه را به عنوان فرقه اى كه امامان معصوم را خدا مى دانند معرفى مى كند.(223) نوبختى از شخصى به نام محمد بن نصیر نمیرى نام مى بد كه به ده امام از ائمه امامیه معتقد بود اما درباره امام یازدهم ، امام حسن عسكرى علیه السلام غلو كرد و او را به درجه ربوبیت رسانید و خود را پیامبر وى مى دانست . نمیرى به تناسخ نیز اعتقاد داشت و محارم الهى را حلال مى دانست . پیروان او نمیریه نام دارند.(224) اشعرى و بغدادى از فرقه اى به نام نمیرى نام مى برند كه معتقدند خداوند در نمیرى حلول كرده است .(225)

علویون امروزه خود را امامیه و شیعه اثنى عشریه مى دانند و اصول دین و عقاید امامیه را قبول دارند و اهل بیت علیه السلام را انسانهاى معصوم مى دانند و معتقدند غلو درباره ائمه علیه السلام تنها در میان گروهى از علویون ، آن هم به دلیل دورى از علماء رایج شده است . همچنین آنها حلول و تناسخ را رد مى كنند و تنها گروه متصوفه آنها همچون متصوفه دیگر فرق به مساءله تجلى معتقدند.(227)






نوع مطلب : آشنایى با فرق و مذاهب اسلامى، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
پنجشنبه 4 اسفند 1390

شیخیه 

شیخیه نامى است كه به پیروان شیخ احمد احسایى (166 - 1241 ق .) گفته مى شود. زادگاه احسایى روستاى مطیرفى واقع در منطقه احساء مى باشد. احساء از مراكز قدیمى تشیع بوده است و امروزه ایالتى در شرق عربستان سعودى بر ساحل غربى خلیج فارس ، به مركزیت شهر هفوف مى باشد. احسایى در پنج سالگى قرآن را نزد پدرش شیخ زین الدین احسایى آموخت . در احساء ادبیات عرب و مقدمات علوم دینى متداول را فرا گرفت . او از رؤ یایى در ایام تحصیل خود یاد مى كند كه در آن شخصى تفسیر عمیقى از دو آیه قرآن به وى ارائه كرده بود. وى مى گوید: این رؤ یا مرا از دنیا و آن درسى كه مى خواندم روى گردان ساخت . این حالت سرآغاز تحولى معنوى در زندگى شیخ احمد بود كه رؤ یاهاى الهام بخش دیگرى را در پى آورد. او مى گوید: پس از آنكه به دلالت یكى از رؤ یاها به عبادت و تفكر بسیار پرداخته است ،
پاسخ مسائل خود را در خوابب از ائمه اطهار علیه السلام دریافت داشته و در بیدارى به درستى و مطابقت آن پاسخها با احادیث پى برده است .






نوع مطلب : آشنایى با فرق و مذاهب اسلامى، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
پنجشنبه 4 اسفند 1390

بابیه 

بنیان گذار فرقه بابیه سید على محمد شیرازى است . از آنجا كه او در ابتداى دعوتش مدعى بابیت امام دوازدهم شیعه بود و خود را طریق ارتباط با امام زمان مى دانست ، ملقب به ((باب )) گردید و پیروانش ((بابیه )) نامیده شدند. سید على محمد در سال 1235ق . در شیراز به دنیا آمد. در كودكى به مكتب شیخ عابد رفت و خواندن و نوشتن آموخت . شیخ عابد از شاگردان شیخ احمد احسائى (بنیان گذار شیخیه ) و شاگردش سید كاظم رشتى بود و لذا سید على محمد از همان دوران با شیخیه آشنا شد، به طورى كه چون سید على محمد در سن حدود نوزده سالگى به كربلا رفت در درس سید كاظم رشتى حاضر شد. در همین درس بود كه با مسائل عرفانى و تفسیر و تاءویل آیات و احادیث و مسائل فقهى به روش شیخیه آشنا شد. قبل از رفتن به كربلا، مدتى در بوشهر اقامت كرد و در آنجا به ((ریاضت كشى )) پرداخت . نقل شده است كه در هواى گرم بوشهر بر بام خانه رو به خورشید اورادى مى خواند. پس از درگذشت سید كاظم رشتى تا مریدان و شاگردان وى جانشینى براى او مى جستند كه مصداق ((شیعه كامل )) یا ((ركن رابع )) شیخیه باشد. در این باره میان چند تن از شاگردان رقابت افتاد و سید على محمد نیز در این رقابت شركت كرد، بلكه پاى از جانشینى سید رشتى فراتر نهاد و خود را باب امام دوازدهم شیعیان یا ((ذكر)) او، یعنى واسطه میان امام و مردم ، شمرد. هجده تن از شاگردان سید كاظم رشتى كه همگى شیخى مذهب بودند (و بعدها سید على محمد آنها را حروف حى : ح 10، نامید) از او پیروى كردند.






نوع مطلب : آشنایى با فرق و مذاهب اسلامى، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
پنجشنبه 4 اسفند 1390

بهائیه 

فرقه بهائیه ، منشعب از فرقه بابیه است . بنیان گذار آیین بهائیت ، میرزا حسینعلى نورى معروف به بهاءالله است ، و این آیین نیز نام خود را از همین لقب برگرفته است . پدرش از منشیان عهد محمد شاه قاجار و مورد توجه قائم مقام فراهانى بود و بعد از قتل قائم مقام از مناصب خود بركنار شد و به شهر نور رفت . میرزا حسینعلى در 1233 در تهران به دنیا آمد و آموزشهاى مقدماتى ادب فارسى و عربى را زیر نظر پدر و معلمان و مربیان گذراند. پس ‍ از ادعاى بابیت توسط سید على محمد شیرازى در شمار نخستین گروندگان به باب درآمد و از فعال ترین افراد بابى شد و به ترویج بابیگرى ، بویژه در نور و مازندارن پرداخت . برخى از برادرانش از جمله برادر كوچكترش میرزا یحیى معروف به ((صبح ازل )) نیز بر اثر تبلیغ او به این مرام پیوستند.

بقیه در ادامه مطلب...



ادامه مطلب


نوع مطلب : آشنایى با فرق و مذاهب اسلامى، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
پنجشنبه 4 اسفند 1390

آیینها و باورهاى بهائیان  

نوشته هاى سید على محمد باب ، میرزا حسینعلى بهاء الله و عبد البهاء، تا حدى نیز شوقى افندى ربانى ، از نظر بهائیان مقدس است ، اما كتب باب عموما در دسترس بهائیان قرار نمى گیرد، و دو كتاب اقدس و ایفان میرزا حسینعلى نورى در نزد آنان از اهمیت خاصى برخوردار است . تقویم شمسى بهائى از نوروز آغاز گشته به نوزده ماه ، در هر ماه به نوزده روز تقسیم مى شود و چهار روز (در سالهاى كبیسه پنج روز) باقیمانده ایام شكرگزارى و جشن تعیین شده است . بهائیان موظف به نماز روزانه و روزه به مدت نوزده روز در آخرین ماه سال و زیارت یكى از اماكن مقدسه ایشان ، شامل منزل سید على محمد باب در شیراز و منزل میرزا حسینعلى نورى در بغدادند.
بهائیان همچنین به حضور در ضیافات موظف اند كه هر نوزده روز یك بار تشكیل مى گردد. در آیین بهایى نوشیدن مشروبات الكلى و مواد مضر به سلامت منع شده و رضایت والدین عروس و داماد در ازدواج ضرورى شمرده شده است .
آیین بهایى از ابداى پیدایش در میان مسلمانان به عنوان یك انحراف اعتقادى (فرقه ضاله ) شناخته شد. ادعاى بابیت و سپس قائمیت و مهدویت توسط سید على محمد باب با توجه به احادیث قطعى پذیزفته نبود. ویژگیهاى مهدى در احادیث اسلامى به گونه اى تبیین شده كه راه هر گونه ادعاى بیجا را بسته است . در احادیث ادعاى بابیت امام غایت به شدت محكوم شده است . ادعاى دین جدید توسط باب و بهاء الله با اعتقاد به خاتمیت پیامبر اسلام صلى الله علیه و آله كه توسط همه مسلمانان پذیرفته شده است ، سازگار نبود. از این رو على رغم تبلیغات گسترده ، بهائیان در میان مسلمانان و شیعیان جایگاهى نیافتند.
تاریخ پر حادثه رهبران بهائى ، نادرست درآمدن پیشگویى هاى آنان و منازعات دور از ادب از یكسو و حمایتهاى دولتهاى استعمارى در مواضع مختلف از سران بهایى و بویژه همرهى آنان با دولت اسرائیل از سوى دیگر، زمینه فعالیت در كشورهاى اسلامى ، خصوصا ایران ، را از بهائیان گرفت . مؤ لفان بسیارى در نقد این آیین كتاب نوشتند. علماى حوزه هاى علمیه شیعه و دانشگاه الازهر و مفتیان بلاد اسلامى جدا بودن این فرقه از امت اسلامى را اعلام داشتند و آنان را مخالفان ضروریات اسلام معرفى كردند. بازگشت برخى مقامات و مبلغان بهائى از این آیین و افشاى مسائل درونى این فرقه ، نیز عامل مهم فاصله گرفتن مسمانان از این آیین بوده است . (239)






نوع مطلب : آشنایى با فرق و مذاهب اسلامى، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
پنجشنبه 4 اسفند 1390





موضوعات
پیوند روزانه
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی